tag:blogger.com,1999:blog-12798614352754136282011-04-21T17:42:37.204-07:00marjanhttp://www.blogger.com/profile/00309231267094484128noreply@blogger.comBlogger101100tag:blogger.com,1999:blog-1279861435275413628.post-17723710625224468682007-09-08T00:05:00.001-07:002007-09-08T00:05:55.169-07:00دلم گرفته است<br />دلم گرفته است<br />به ايوان مي روم و انگشتانم را<br />بر پوست كشيده شب مي كشم<br />چراغهاي رابطه تاريكند<br />چراغهاي رابطه تاريكند<br />كسي مرا به آفتاب<br />معرفي نخواهد كرد<br />كسي مرا به ميهماني گنجشكها نخواهد برد<br />پرواز را به خاطر بسپار<br />پرنده مردني است.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1279861435275413628-1772371062522446868?l=persian-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>marjanhttp://www.blogger.com/profile/00309231267094484128noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1279861435275413628.post-44070720484857515052007-09-08T00:01:00.001-07:002007-09-08T00:03:57.471-07:00در من غم بيهودگيها مي زند موج<br />در تو غرور از توان من فزونتر<br />در من نيازي مي كشد پيوسته فرياد<br />در تو گريزي مي گشايد هر زمان پر<br /><br />اي كاش در خاطر گل مهرت نمي رست<br />اي كاش در من آرزويت جان نمي يافت<br />اي كاش دست روز و شب با تار و پودش<br />از هر فريبي رشته عمرم نمي بافت<br /><br />انديشه روز و شبم پيوسته اين است<br />‌من بر تو بستم دل ؟<br />دريغ از دل كه بستم<br />افسوس بر من، گوهر خود را فشاندم<br />در پاي بتهائي كه بايد مي شكستم<br /><br />اي خاطرات روزهاي گرم و شيرين<br />ديگر مرا با خويشتن تنها گذاريد<br />در اين غروب سرد دردانگيز پائيز<br />با محنتي گنگ و غريبم واگذاريد<br /><br />اينك دريغا آرزوي نقش بر آب<br />اينك نهال عاشقي بي برگ و بي بر<br />در من،<br />غم بيهودگيها مي زند موج<br />در تو،<br />غروري از توان من فزونتر<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1279861435275413628-4407072048485751505?l=persian-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>marjanhttp://www.blogger.com/profile/00309231267094484128noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1279861435275413628.post-31793301312098653252007-09-08T00:01:00.000-07:002007-09-08T00:03:47.921-07:00در من غم بيهودگيها مي زند موج<br />در تو غرور از توان من فزونتر<br />در من نيازي مي كشد پيوسته فرياد<br />در تو گريزي مي گشايد هر زمان پر<br /><br />اي كاش در خاطر گل مهرت نمي رست<br />اي كاش در من آرزويت جان نمي يافت<br />اي كاش دست روز و شب با تار و پودش<br />از هر فريبي رشته عمرم نمي بافت<br /><br />انديشه روز و شبم پيوسته اين است<br />‌من بر تو بستم دل ؟<br />دريغ از دل كه بستم<br />افسوس بر من، گوهر خود را فشاندم<br />در پاي بتهائي كه بايد مي شكستم<br /><br />اي خاطرات روزهاي گرم و شيرين<br />ديگر مرا با خويشتن تنها گذاريد<br />در اين غروب سرد دردانگيز پائيز<br />با محنتي گنگ و غريبم واگذاريد<br /><br />اينك دريغا آرزوي نقش بر آب<br />اينك نهال عاشقي بي برگ و بي بر<br />در من،<br />غم بيهودگيها مي زند موج<br />در تو،<br />غروري از توان من فزونتر<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1279861435275413628-3179330131209865325?l=persian-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>marjanhttp://www.blogger.com/profile/00309231267094484128noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1279861435275413628.post-4490867081922919732007-09-07T01:33:00.000-07:002007-09-07T23:53:36.618-07:00سرم سنگ، دهانم تلخ، چشمم شمع بي نور ست ـ<br />نفس در سينه زندانيست ـ<br />چو روز آيد بچشمم دختر خورشيد، بيمارست ـ<br />شبانگه در نگاه من عروس ماه؛ رنجورست ـ<br />تمام شهر، گورستان وهم انگيز ـ<br />سراسر خانه ها آرامگاه سرد و متروكست ـ<br />فضا انباشته از بوي تند سدر و كافورست<br />و هر جا ديده ميچرخد ـ<br />چراغانست اما در نگاه من ـ<br />چراغي بر سر گورست.<br />***<br />شبانگه اختران بر آسمان، چون آبله بر روي بيمارند ـ<br />و ابري تيره چون مه را فرو پوشد ـ<br />بخود گويم كه چشم آسمان كورست .<br />سحرگاهان بگوشم صحبت گنجشكها چون آيه مرگست<br />نگاه هر كبوتر بر لب ديوار ميگويد:<br />ـ درخت عمر تو بي بار و بي برگست<br />تنت در قلعه ديو سياه مرگ، محصورست<br />***<br />در آن دم همره بانگ خوش پير مناجاتي،<br />دو لرزان دست را بر آسمان گيرم<br />و نوميدانه با آواي محزوني سلامت از خدا خواهم<br />ولي در عمق جانم آشناي ناشناسي ميزند فرياد:<br />كه راهم تا سواد تندرستي، ايمني، فرسنگها دورست<br />***<br />خداوندا !<br />سرم سنگين، دهانم تلخ، چشمم بي نورست<br />نفس در سينه زندانيست<br />بچشمم دختر خورشيد بيمارست<br />و ماه آسمان پيرست، رنجورست<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1279861435275413628-449086708192291973?l=persian-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>marjanhttp://www.blogger.com/profile/00309231267094484128noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1279861435275413628.post-27171263142373377322007-09-07T01:30:00.000-07:002007-09-07T23:49:10.332-07:00آنگاه بانوي پر غرور عشق خود را ديدم<br />در آستانه پر نيلوفر،<br />كه به آسمان باراني مي انديشيد<br /><br />و آنگاه بانوي پر غرور عشق خود را ديدم<br />در آستانه پر نيلوفر باران،<br />كه پيرهنش دستخوش بادي شوخ بود<br /><br />و آنگاه بانوي پر غرور باران را<br />در آستانه نيلوفرها،<br />كه از سفر دشوار آسمان باز مي آمد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1279861435275413628-2717126314237337732?l=persian-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>marjanhttp://www.blogger.com/profile/00309231267094484128noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1279861435275413628.post-43567239408940666182007-09-07T01:29:00.001-07:002007-09-07T23:57:01.914-07:00دشتهاي آلوده ست<br />در لجنزار گل لاله نخواهد روئيد<br /><br />در هواي عفن آواز پرستو به چه كارت آيد ؟<br />فكر نان بايد كرد<br />و هوايي كه در آن<br />نفسي تازه كنيم<br /><br />گل گندم خوب است<br />گل خوبي زيباست<br />اي دريغا كه همه مزرعه دلها را<br />علف كين پوشانده ست<br /><br />هيچكس فكر نكرد<br />كه در آبادي ويران شده ديگر نان نيست<br />و همه مردم شهر<br />بانگ برداشته اند<br />كه چرا سيمان نيست<br />و كسي فكر نكرد<br />كه چرا ايمان نيست<br /><br />و زماني شده است<br />كه به غير از انسان<br />هيچ چيز ارزان نيست<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1279861435275413628-4356723940894066618?l=persian-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>marjanhttp://www.blogger.com/profile/00309231267094484128noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1279861435275413628.post-51783923100479349912007-09-07T01:23:00.000-07:002007-09-07T23:52:21.660-07:00در شبي تاريك<br />كه صدايي با صدايي در نمي آميخت<br />و كسي كس را نمي ديد از ره نزديك،<br />يك نفر از صخره هاي كوه بالا رفت<br />و به ناخن هاي خون آلود<br />روي سنگي كند نقشي را و از آن پس نديدش هيچكس ديگر.<br />شسته باران رنگ خوني را كه از زخم تنش جوشيد و روي صخره ها خشكيد.<br />از ميان برده است طوفان نقش هايي را<br />كه بجا ماند از كف پايش .<br />گر نشان از هر كه پرسي باز<br />بر نخواهد آمد آوايش .<br />***<br />آن شب<br />هيچكس از ره نمي آمد<br />تا خبر آرد از آن رنگي كه در كار شكفتن بود .<br />كوه: سنگين، سرگران، خونسرد.<br />باد مي آمد، ولي خاموش .<br />ابر پر ميزد، ولي آرام .<br />ليك آن لحظه كه ناخن هاي دست آشناي راز<br />رفت تا بر تخته سنگي كار كندن را كند آغاز،<br />رعد غريد<br />كوه را لرزاند<br />برق روشن كرد سنگي را كه حك شد روي آن در لحظه اي كوتاه<br />پيكر نقشي كه بايد جاودان مي ماند .<br />***<br />امشب<br />باد و باران هر دو مي كوبند<br />باد خواهد بر كند از جاي سنگي را<br />و باران هم<br />خواهد از آن سنگ نقشي را فرو شويد<br />هر دو مي كوشند<br />مي خروشند<br />ليك سنگ بي محابا در ستيغ كوه<br />مانده بر جا استوار، انگار با زنجير پولادين<br />سالها آن را نفر سوده ست<br />كوشش هر چيز بيهوده ست<br />كوه اگر بر خويشتن پيچد<br />سنگ بر جا همچنان خونسرد مي ماند<br />و نمي فرسايد آن نقشي كه رويش كند در يك فرصت باريك<br />يك نفر كز صخره هاي كوه بالا رفت<br />در شبي تاريك .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1279861435275413628-5178392310047934991?l=persian-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>marjanhttp://www.blogger.com/profile/00309231267094484128noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1279861435275413628.post-72254304271615027082007-09-07T01:14:00.000-07:002007-09-07T23:55:21.800-07:00<span style="font-family:georgia;">دريا، - صبور وسنگين -<br />مي خواند و مي نوشت<br />- "... من خواب نيستم !<br />خاموش اگر نشستم ،<br />مرداب نيستم !<br />روزي كه برخروشم و زنجير بگسلم</span><br /><span style="font-family:georgia;">روشن شود که آتشم و آب نیستم </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1279861435275413628-7225430427161502708?l=persian-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>marjanhttp://www.blogger.com/profile/00309231267094484128noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1279861435275413628.post-47249378288891401692007-09-07T01:08:00.000-07:002007-09-07T23:47:08.864-07:00<span style="font-family:trebuchet ms;">لحظه ديدار نزديك است .<br />باز من ديوانه ام، مستم .<br />باز مي لرزد، دلم، دستم .<br />باز گويي در جهان ديگري هستم .<br />هاي ! نخراشي به غفلت گونه ام را، تيغ !<br />هاي ! نپريشي صفاي زلفم را، دست!<br />آبرويم را نريزي، دل !<br />- اي نخورده مست -</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">لحظه دیدار نزدیک است</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1279861435275413628-4724937828889140169?l=persian-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>marjanhttp://www.blogger.com/profile/00309231267094484128noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1279861435275413628.post-27935239439376185092007-09-05T01:10:00.000-07:002007-09-07T01:05:57.832-07:00<span style="font-family:arial;"><span style="color:#ffffff;">نخسیتن که جهان را دیدم</span><br />از شادی غریو برکشیدم<br />آه این منم زیستم<br />آن معجزت نهایی<br />بر سیاره ی کوچک آب و گیاه</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">آنگاه که بر زمین از شگفتی بر خود تپیدم<br />میراث خوار سفاهت ناباور بودن<br />که به چشم و به گوش می دیدم و می شنیدم</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">چندان که در پیرامن خویشتن نگریسم<br />به ناباوری گریه در گلو شکسته بودم<br />بنگر چه درشت ناک تیغ بر من آخته<br />آنکه باور بی دریغ بر او بسته بودم</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">اکنون که سراچه ی اعجاز را پس پشت می گذارم<br />به جز آه حسرتی با من نیست<br />تبری غرقه ی خون<br />بر سکوی باور بی یقین و<br />باریکه ی خونی که از بلندای یقین جاریست<br /></span><br /><span style="font-family:arial;"></span><br /><span style="font-family:arial;">احمد شاملو</span><br /><span style="font-family:arial;"></span><br /><span style="font-family:arial;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1279861435275413628-2793523943937618509?l=persian-poetry.blogspot.com' alt='' /></div>marjanhttp://www.blogger.com/profile/00309231267094484128noreply@blogger.com0